Orlen Perć – relacja z kultowej wyrypy naszej ekipy ;)

Orlen Perć – relacja z kultowej wyrypy naszej ekipy ;)

Przed Wami wypieszczona relacja z kultowej nocnej wyrypy naszej ekipy na Orlen Peak! Tak, tak – szczyt to sławny i oblegany, jednak późną nocą dostępny tylko dla wybranych 😛 Tekst z tej wycieczki wysmażyła Gosia z Tatry dla Średniozaawansowanych, zdaje się że jeszcze na euforycznym upojeniu po zdobyciu legendarnego szczytu. Buchajcie też do niej, bo cosik mi się wydaje, że relacja może delikatnie odbiegać od mojej: wszak każdy szlak ten przeżywał po swojemu, emocje przysłaniały jasność myślenia, a wspomnienia zatarły się pod wpływem wybuchu wielkiej radochy. Zatem czytajcie 🙂 

 

Pewnego wieczora morale wycieczki boleśnie podupadło. Cóż, jak to mówią, klimat był zawsze raczej przeciwko nam. Jednak kolejne przemoknięcie skutecznie nadwątliło, do tej pory jeszcze jako tako niezłe i pełne niegasnącej nadziei nastroje. Seria wycofów ciążyła nad nami niczym gęste chmury, które te wycofy powodowały. Potrzebowaliśmy zatem celu – ambitnego, jak zwykle, ale możliwego do zrealizowania tu i teraz, zaraz i natychmiast.

Jakoś tak się złożyło, że działo się to wszystko o godzinie trzeciej w nocy. Zupełnym przypadkiem jest, że akurat wtedy skończyło nam się piwo. 

Ileż to trzeba Tatr zejść, tfu! wypić, by znaleźć się w Tatrzańskim Klubie?

Ileż to trzeba Tatr zejść, tfu! wypić, by znaleźć się w Klubie Łowców Tatr?

Dużo za dużo, więc wszystko co dobre, szybko się kończy ;)

Dużo za dużo, więc wszystko co dobre, szybko się kończy ;)

Zmącone późną godziną (wyłącznie) umysły nie ugięły się i nie strwożyły pod ogromem majestatu planu, który wyklarował się samoistnie z panującej na stole pustki. Żądni szybkiego sukcesu, zdobycia w tym tygodniu czegokolwiek innego niż dolina, czy przełęcz postanowiliśmy wyruszyć na nocną wyprawę trudną i wymagającą tatrzańską granią. Granią ORLEN Perci.

Szczwany plan szybko wyklarował się w rogatych umysłach :P

Szczwany plan szybko wyklarował się w rogatych umysłach :P

Szybkie sprawdzenie trudności czekających nas na szlaku... Łatwo nie będzie - mówili...

Szybkie sprawdzenie trudności czekających nas na szlaku… „Łatwo nie będzie” – mówili…

Przygotowania poszły sprawnie. Jako wprawieni w bojach Łowcy Tatr odrzuciliśmy w kąt szpej (jak choćby plecaki) czy zapas prowiantu. Nie zapomnieliśmy za to o aparatach i odpowiednim zasobie mamony. W kilka minut po podjęciu jakże przemyślanej decyzji o wyruszeniu na szlak, podążaliśmy już dziarsko w dół, stromym i prawie że eksponowanym grzbietem Wierchu Spiskiego. Nogi drżały i plątały się nieco od mozolnego wysiłku (wyłącznie). Z okalających nas ciemności dobiegały porykiwania niedźwiedzi, nie wiedzieć czemu trochę przypominające szczekanie psów.

Ale my, nieustraszeni "doliniarze", tfu! Łowcy Tatr, w pięknym stylu żywcujemy słynną perć!

Ale my, nieustraszeni „doliniarze”, tfu! Łowcy Tatr, w pięknym stylu żywcujemy słynną perć!

Spore trudności występowały już na samym początku i nie pozwalały na efektowne dopracowanie fotografii...

Spore trudności występowały już na samym początku i nie pozwalały na efektowne dopracowanie fotografii…

Ciężko było złapać cokolwiek w kadr...

Ciężko było złapać cokolwiek w kadr… Choć pewien pręcik się cudem załapał :D

Na szczęście ekipa poddana wycieńczającej próbie na Orlen Perci nie traciła rezonu i humoru :D

Na szczęście ekipa poddana wycieńczającej próbie na Orlen Perci nie traciła rezonu i humoru :D

Gdy teren wyrównał się i wypłaszczył rozpoczęliśmy poszukiwania grzędy, na którą mieliśmy się wbić, aby dotrzeć do celu. Wytężaliśmy zatem wzrok w poszukiwaniu ogórków lub marchewek. Nie znalazłszy grzędy, nie załamaliśmy się. Pełni determinacji poczęliśmy wytyczać nową drogę, prowadzącą żlebem, gotowi w razie potrzeby zakładać stanowiska asekuracyjne w asfalcie. 

Trudności były co najmniej "trójkowe", ale Janusz dzielnie pomykał grzędą i straszne mu były liczne ekspozycje :P Grunt to utrzymać równowagę :D

Trudności były co najmniej „trójkowe”, ale Janusz dzielnie pomykał żlebem i nie straszne mu były liczne ekspozycje 😛 Grunt to utrzymać równowagę, co nie? :D

Szlakowskaz pokazuje jeszcze 30 minut na szczyt. Phi! Czas mapowy nie dla takich wyjadaczy jak my :D

Szlakowskaz pokazuje jeszcze 30 minut na szczyt. Phi! Czas mapowy nie liczy się dla takich tatromaniaków jak my :D

Kondycja wyrobiona w czasie rozlicznych wycofów z ostatnich dni, pozwoliła nam znacznie przegonić czas mapowy. Mniej więcej wtedy właśnie, gdy upajaliśmy się poczuciem naszej ogólnej zajebistości oraz wiatrem mierzwiącym nam włosy w tym śmiałym pędzie tatrzańską granią, oczom naszym ukazała się długo wyczekiwana pobłyskująca na czerwono destynacja. 

Rychło na horyzoncie pojawia się On - wzięty i sławetny szczyt Orlen Peak, wabiący rozlicznych turystów szerokim wachlarzem atrakcji :P

Rychło na horyzoncie pojawia się On – wzięty i sławetny szczyt Orlen Peak, wabiący rozlicznych turystów szerokim wachlarzem atrakcji :P

Najodważniejsi puścili się przodem, by przetrzeć damom szlak :)

Najodważniejsi puścili się przodem, by przetrzeć damom szlak :)

Z dumą krążyli wokół szczytu i napinali klaty w gestach triumfu :P

Panowie z dumą krążyli wokół szczytu i napinali klaty w gestach triumfu :P

Niezmiernie byliśmy ukontentowani pełnym zrealizowaniem zaplanowanej trasy. Gratulacjom, uściskom i gromkim wybuchom śmiechu nie było końca. Spontanicznie, w ramach chęci uczczenia odniesionego sukcesu (wyłącznie) zakupiliśmy parę puszek bursztynowego napoju. Wydania hot-dogów chatar Schroniska na Orlen Peaku odmówił. Nasz wynikły z tego faktu chwilowy żal skwitował stwierdzeniem, iż generalnie wyglądamy na zadowolonych.

Gospodarz schroniska miał dziwną głowę, ale szczerze mówiąc idealnie wkomponowywał się w profil naszej ekipy ;)

Gospodarz schroniska miał dziwną głowę, ale szczerze mówiąc idealnie wkomponowywał się w profil naszej ekipy ;)

Czas się wpisać do Księgi Pamiątkowej i zostawić jakiś ślad po sobie ;)

Czas się wpisać do Księgi Pamiątkowej i zostawić jakiś ślad po sobie ;)

Ukontentowani przejściem Orlen Perci zakupujemy pamiątkowe trunki :P

Ukontentowani przejściem Orlen Perci zakupujemy pamiątkowe trunki :P

Satysfakcja jest przeogromna! Po głowie plączą mi się same górnolotne słowa: chwała, chluba, splendor, triumf,  sława, zaszczyt i duma ;) Orlen Peak zdobyty!! :D

Satysfakcja jest przeogromna! Po głowie plączą mi się same górnolotne słowa: chwała, chluba, splendor, triumf, sława, zaszczyt i duma 😉 Orlen Peak zdobyty!! :D

No ba. Kto by się nie cieszył z przebycia nocą grani ORLEN Perci?

Po tym krótkim entuzjastycznym świętowaniu, cyknięciu paru pamiątkowych fotek i wykonaniu telefonów do rodziny i znajomych, przyszedł czas na wyruszenie w drogę powrotną. Pomni na słowa, że góra należy do nas dopiero wówczas, gdy z niej zejdziemy – nie zaniechaliśmy ostrożności i wzmożonej uwagi. Powrót na grań niejednemu z nas dał w kość. Grupa rozpierzchła się wzdłuż ścieżki, prowadzącej nie wiadomo, dokąd, a przede wszystkim – po co. Walczyliśmy o każdy oddech, kamienie leciały jak głupie, niedźwiedzie wciąż poszczekiwały.

Czyhały na nas również nietypowe przeszkody w postaci poletek z prądem... Niby trudności były oznakowane, ale tak jakoś straszno było przechodzić tuż obok...

Czyhały na nas również nietypowe przeszkody w postaci poletek z prądem… Niby trudności były oznakowane, ale tak jakoś straszno było przechodzić tuż obok…

Całe szczęście Robert wziął na bary pamiątki i poszedł przecierać szlak. "Raz się żyje, najwyżej mnie popieści" - powiedział z pasją i ruszył przodem.

Całe szczęście Robert wziął na bary pamiątki i poszedł przecierać szlak. „Raz się żyje, najwyżej mnie popieści” – powiedział z pasją i ruszył przodem.

Do kwatery powróciliśmy upojeni naszym wspólnym sukcesem (wyłącznie). Trudno było zasnąć po tak emocjonującym wyrypie, toteż postanowiliśmy poczekać na wschód słońca. Mieliśmy go niby pierwotnie oglądać z Niżnich Rysów, ale uznaliśmy, że taras też jest w sumie całkiem spoko.

Sławetny wschód słońca - całkiem spoko nagroda za trudy nocnej wyrypy :D

Sławetny wschód słońca – całkiem spoko nagroda za trudy nocnej wyrypy :D

Wraz z pianiem kurów...

Wraz z pianiem kurów…

...szarpnęliśmy się na jeszcze jeden wysiłek :) Fotografing na tarasie :P

…szarpnęliśmy się na jeszcze jeden wysiłek 🙂 Fotografing na tarasie :P

Dzięki temu możecie z nami podziwiać najsłynniejsze drzewo Podhala :P

Dzięki temu możecie z nami podziwiać najsłynniejsze drzewo Podhala :P

I jakieś tam góry w tle... ;)

I jakieś tam góry w tle… ;)

W wyprawie brali udział i nie polegli: Gosia z Tatry dla Średniozaawansowanych, Janusz z Tatry Zimą, Robert z Góry bez GranicTomek po prostu Tomek i ja – Wieczna Pijaczka, tfu! Tułaczka 😉

 

9 comments

  1. Jakie telefony do rodziny??? Żadnego nie było!! Przynajmniej do mnie 😉

  2. Haha, oj Tułaczko, Tułaczko – mistrzyni tekstów z „jajem” :))) Lada chwila ruszamy pod Tatry, więc jak się nie uda z Orlą Percią to może chociaż dziabniemy tą Orlen… Mam nadzieję, że dam radę :> Orlen Peak na szlakowskazie wymiata 😀 Pozdrawiam 🙂

    • Wieczna Tułaczka

      Tym razem tekst jest Gosi – zjadła za dużo tabsów z biedry i napisała relację jeszcze podczas jej trwania 😉 Moje są tylko zdjęcia i podpisy pod nimi 😀 Pozdrówka i nie polegnijcie na Orlen Perci 😉

  3. Podołaliście i to się liczy! 🙂

  4. Padłam, leżę i się nie podniosę. 😀 😀 😀

  5. gratulacje!

    zainteresowałaś mnie tym szczytem, w przyszłym roku będę w Tatrach akurat z ekipą, która na Orlą Perć nie pójdzie, ale coś mi się wydaje, że przy odpowiedniej motywacji, na Orlen Peak się skuszą 😉

    btw, drogowskaz wymiata 😛

  6. Piekne zdjęcia ze wschodu 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*


*

Scroll To Top

kartal escort Pendik escort gay porno bursa escort